Pretplati se

Kolumne

Ono što te ne ubije
Izlaz
O strahu od smrti i jednoj nenapisanoj priči
Ono što te ne ubije
Na straži
Ja sam ona ista. I istovremeno neka druga...
Ono što te ne ubije
Kako smo? Super!
Igramo se po pravilima u kojima se cenzurišu dijelovi
Ono što te ne ubije
Pamtim
O ljetu, pročitanim knjigama i “svjetlastoj bjelini”
Ono što te ne ubije
Kako si?
O vitezu Okruglog stola, trebevićkoj žičari i samopoštovanju
ONO ŠTO TE NE UBIJE
Igra
Kako se kaže ono... ?
Ono što te ne ubije
Posljednja igra leptira
O cvjetanju rijeke Tise, dedinoj smrti i šejtanu na lancu
ONO ŠTO TE NE UBIJE
Himna
O jutarnjem ritualu, onoj koja je sijala u mraku i zamorcima
Ono što te ne ubije
Za odlazak treba imati muda
O Ani Karenjini, Hasanaginici i jednoj pjesmi
ONO ŠTO TE NE UBIJE
A šta, ti vjeruješ u ljubav?
O slobodi, crvenim štiklama i telefonu koji zvoni u dva ujutro
Novi broj
Crna Gora kao uzor
Da veličina i bogatstvo države ne moraju biti ključni kriteriji za odnos društva prema osobama iz autističnog spektra, pokazuje primjer Crne Gore. Napredak koji je susjedna država ostvarila na ovom planu, osobe sa autizmom i njihove porodice u Bosni i Hercegovini mogu još uvijek samo sanjati. O sistemu državne pomoći za Graciju govori Neda Đukić, defektologinja i logopedkinja u Centru za profesionalnu rehabilitaciju u Podgorici