Julie Andrews

Julia Elizabeth Wells rođena je prvog oktobra 1925. godine u engleskom gradiću po imenu Walton-on-Thames. Njena majka Barbara Wells bila je tada udata za učitelja tehničkog odgoja Edwarda C. Wellsa, ali je Julie plod majčine veze s porodičnim prijateljem. Barbara, profesionalna pijanistica, naizgled je bila u sretnom braku, ali je nakon mnogo godina povjerila kćerki da nisu bili u sjajnim odnosima i da je imala vanbračnu vezu. Tajnu o tome Julie je čuvala 58 godina, a tek je objelodanila u memoarima objavljenim 2008. Majka se 1939. rastala od Wellsa i udala za kanadskog zabavljača Teda Andrewsa, čije je prezime uzela Julie, koja je i očuha i Wellsa, kojeg je smatrala pravim ocem, zvala tata. Krajem 1949. godine, Julie i Barbara bile su na zabavi kod majčinih prijatelja, a nakon što je Julie otpjevala svoju ariju, prišao joj je vlasnik kuće: “Bio je visok i naočit, prepoznala sam ga jer nas je nekoliko puta posjetio u Meuseu, u kući gdje sam živjela s majkom i očuhom. Kada je sjeo pored mene, osjetila sam neku energiju među nama koju nisam mogla objasniti, a pri povratku kući majka mi je rekla da je to moj otac.” Majka joj je objasnila kako je godinama čekala da joj to kaže jer je nije htjela povrijediti, nakon čega skoro da i nisu razgovarale.
“Ta spoznaja nije promijenila činjenicu da volim čovjeka koji me podigao i kojeg ću zauvijek smatrati ocem”, napisala je u biografiji Julie, koja je i nakon razvoda roditelja ostala u kontaktu s Wellsom. Kada su i majka i otac umrli, Julie se raspitivala kod tetke Joan da li je čovjek kojeg je voljela kao oca znao da mu supruga nije bila vjerna i da nije njen biološki otac. Kad joj je tetka rekla kako je Wells od samog početka znao da mu ona nije kćerka, Julie nije mogla vjerovati: “To me, jednostavno, oborilo s nogu.”

DVANAESTOGODIŠNJA SENZACIJA U godinama uoči Drugog svjetskog rata majka i očuh nastupaju kao uspješan duet. Julie je, nakon niza neoficijelnih nastupa s roditeljima, debitirala kao dvanaestogodišnjakinja na londonskom Hipodromu, u revijalnom muzičkom programu Starlight Roof. Iako još djevojčica, imala je nevjerovatno snažan glas i raspon od četiri oktave, te je brzo postigla veliki uspjeh i postala prava senzacija. U novembru 1948. nastupila je kao najmlađa solistica u Royal Variety Performanceu, zajedno s Dannyjem Kayeom, pred kraljicom Elizabetom u London Palladiumu. Imala je 18 godina kada su je američki producenti izabrali za protagonisticu američke verzije mjuzikla The Boy Friend, kada je postala nova nada američkog teatra. Godinu poslije povjerena joj je uloga u jednom od najznačajnijih mjuzikla u istoriji, My Fair Lady, s Rexom Harrisonom, nakon čega je uslijedila njena prva nominacija za nagradu Tony. Godine 1960. glumila je naslovnu ulogu u Camelotu, zajedno s Richardom Burtonom. Iz ovog perioda datiraju i prvi televizijski nastupi Julie Andrews, među kojima su High Tor, prvi TV film u istoriji, s Bingom Crosbyjem; mjuzikl Pepeljuga, kada su autori Richard Rodgers i Oscar Hammerstein II ulogu napisali upravo za nju, a kojeg je uživo gledalo 107 miliona gledalaca; Julie & Carol at Carnagie Hall, kada je prvi, od bezbroj kasnijih puta, zaigrala s komičarkom Carol Burnett.

SAVRŠENA DADILJA Uloga Elize Doolittle u filmskoj verziji My Fair Lady, koju je Julie glumila na Broadwayu, bila je povjerena Audrey Hepburn, umjesto koje bi pjevački dio odradila Marni Nixon. Jack Warner, jedan od braće Warner, odlučio se za već afirmiranu Hepburnovu jer se Julie nikad nije pojavljivala na filmskom platnu i bila je nepoznata internacionalnoj publici. Taj potez bio je jedan od najnepravednijih u istoriji filma i izazvao mnoštvo polemika. Nekoliko mjeseci kasnije, Walt Disney ponudio je Julie ulogu Mary Poppins, obećavajući joj uspjeh i popularnost koje će premašiti sve što bi dobila Warnerovim filmom. Tako je Julie 1964. utjelovila lik leteće dadilje koja joj je godinu kasnije donijela Oscara za najbolju glavnu žensku ulogu. Film joj je donio status dive, a dadilja Mary Poppins je postala prava ikona, što se ni danas nije promijenilo.
Mjuzikl Moje pjesme, moji snovi iz 1965., reditelja Roberta Wisea, zasnovan na istinitoj priči o Mariji von Trapp i grupi Trapp Family Singers, doživio je izuzetno dobre kritike publike i filmskih kritičara. Dobitnik je pet Oscara, dva Zlatna globusa i mnoštvo drugih nagrada, a Julie Andrews je drugi put nominirana za Oscara. Ostao je do danas na trećem mjestu najgledanijih filmskih ostvarenja svih vremena, iza Prohujalo s vihorom i Rata zvijezda, a početna scena u kojoj Julie pjeva šetajući i plešući zelenim austrijskim poljima jedna je od legendarnih u istoriji holivudskog filma. Nakon uloga pažljivih, slatkorječivih i majčinski nastrojenih guvernanti, snimila je dramu Hawaii, s Richardom Harrisom i Maxom von Sydowim, te igrala u Hitchcockovom filmu Pocijepana zavjesa, s Paulom Newmanom. Julie je 1966. godine bila najplaćenija holivudska glumica, filmovi u kojima je igrala bili su veoma uspješni, donosili su ogromnu zaradu, a onda je 1968. iznenada doživjela neuspjeh. Film Star!, skupi biografski mjuzikl o Gertrude Lawrence, divi iz tridesetih, doživio je fijasko. Iako se danas smatra posljednjim velikim mjuziklom iz zlatne ere Hollywooda, u ono vrijeme se ukus publike naglo promijenio: više su cijenili žestoke i jeftinije, kao što su Goli u sedli, Ponoćni kauboj i slično, koji su počeli seriju filmskih ostvarenja punih nasilja i označili svojevrstan kraj filmskog mjuzikla.

DESETKA Godine 1969. Julie se udala za američkog reditelja Blakea Edwardsa te su do njegovog povlačenja sa scene skoro sve naredne filmske projekte radili zajedno. Njihov prvi zajednički film, preskupi mjuzikl Darling Lily, s Rockom Hudsonom kao koprotagonistom, doživio je katastrofalan neuspjeh, te glumačko-rediteljski par seli u Evropu i posvećuje se mnogobrojnoj porodici. Edwards, koji iz prvog braka ima dvoje djece, Jennifer i Geoffreya, sa Julie je usvojio dvije vijetnamske djevojčice, Amy i Joannu, a Julie ima i kćerku Emmu (48), iz prvog braka s britanskim modnim dizajnerom Tonyjem Waltonom. U Evropi rade s manjim intenzitetom, Julie u TV varijeteima i koncertima uživo, a Edwards počinje snimati niz filmskih uspješnica o Pink Panteru s Peterom Sellersom. Godine 1979. ostvaruju prvi zajednički projekt, seksi komediju Desetka, gdje pored Julie glume Bo Derek i Dudley Moore, koja je proslavila rediteljsko-glumački bračni par.

SVI SU LUDI ZA VICTOR/VICTORIJOM Najveći uspjeh u dugogodišnjoj karijeri Julie je postigla kompleksnom ulogom u filmu Victor/Victoria (1982.), s Jamesom Garnerom i Robertom Prestonom, gdje je žena koja se pretvara da je muškarac homoseksualnih sklonosti i nastupa kao drag queen u Parizu tridesetih, za koju je nominirana za Oscara, te nagrađena Zlatnim globusom i Donatellovim Davidom. Posljednja saradnja slavnih supružnika desila se 1997., kada je Edwards režirao pozorišnu adaptaciju Victora/Victorije, što je bio njegov debi na Broadwayu, a Julien povratak poslije 25 godina. Predstava je doživjela ogroman uspjeh kod publike, nešto manji kod kritike koja ju je ocijenila prekinematografskom. Kada je uslijedila samo jedna nominacija za nagradu Tony za najbolju glavnu glumicu, to je protumačeno kao direktan napad njujorškog teatra na holivudskog reditelja i Juliena reakcija bila je bez presedana u historiji nagrade: na konferenciji za štampu odbija nominaciju. Vijest je završila na svim svjetskim naslovnicama i dodatno izreklamirala predstavu, za koju se godinama poslije tražila karta više (Liza Minnelli je zamijenila Julie).
Uspjeh je naglo prekinut dramatičnim događajem: zbog greške ljekara njujorške bolnice Mount Sinai, tokom rutinske operacije uklanjanja benigne ciste grla, Julie je skoro ostala bez glasa i izgubila fascinantan raspon od pet oktava. Godine 2009. ponovo se podvrgnula operaciji i tek u junu 2010. ponovo zapjevala., i to u londonskoj O2 areni, pred 23. 000 gledalaca.

SEKSUALNOST U AMERIČKOM MJUZIKLU Prema istraživanju Bretta Farmera, australijskog pisca i profesora kulturologije, Julie je jedna od rijetkih diva koje uživaju jednaku popularnost i kod gej publike, što je najizraženije kod Anglosaksonaca. Julie je svoj jedinstven položaj komentirala ovako: “Čudno je da sam s jedne strane gej ikona, a s druge dobivam ogromne aplauze djedova i baka, koji me smatraju idealnom dadiljom najmlađih članova njihovih porodica.” Julie Andrews se u maju 2007. godine našla na vrhu liste osoba koje se smatraju najuticajnijim gej ikonama 21. vijeka, a interesantno je da njen šarm u ulogama dadilja, a ne Victora/Victorije, posebno oduševljava gej populaciju. Film Moje pjesme, moji snovi, naprimjer, oduvijek je bio film koji su homoseksualci obožavali, a eminentna autorica studije o seksualnosti u umjetnosti i kulturi, Stacy Wolf, pokušavala je objasniti uticaj Julieinih najpoznatijih filmova, analizirajući njen jedinstveni stil i posvetila joj cijelo poglavlje u knjizi Problem Like Maria: Gender and Sexuality in the American Musical.